Preek Zondag 10

Print Friendly, PDF & Email

Preek Zondag 10
Door Ds. HG Gunnink, gehouden te Mariënberg, 03.03.2019 

Liturgie

  • Votum + zegengroet
  • Psalm 95:2,3
  • Gebed
  • Psalm 75:1,5
  • Genesis 21:34 – 22:19
  • Psalm 139:2
  • Tekst ZONDAG 10
  • Psalm 37:2
  • Bediening van het Woord
  • Psalm 89:6
  • ApGelBel
  • Psalm 73:9
  • Gebed
  • Dienst van de offeranden
  • Psalm 63:1,3
  • Zegen

Preek

Gemeente van onze Heere, Jezus Christus, 

Ik heb eigenlijk eerst een vraag voor de mensen beneden de 80. Hoewel dat is tegenwoordig ook al niet meer zo. Ik wil vragen, hoe vaak heb je al ‘www’ getypt?  

Misschien heeft iedereen dat wel eens gedaan. www typen. Je wilt een nieuwe site zoeken, iets opzoeken, dus: ‘www’.  

Weet je wat die afkorting betekent? ‘Www’ = ‘world wide web’. Het wereld wijde web, de verbinding tussen al die computers over de hele wereld. 

Nu mag je vanmiddag bij Zondag 10 diezelfde afkorting gebruiken, ‘www’. Maar dan moet je even niet denken aan de computer. Wel aan dat lied: ‘He’s got the whole wide world in His hands’.  

De ‘whole wide world’, ook weer www.  Het gaat in ZD 10 over de héle wijde wereld. Ik wil U aan de hand van ZONDAG 10 het Woord van uw Vader laten horen: 

God, uw Vader, houdt de hele wijde wereld in Zijn handen, 

1) in Zijn soevereiniteit 

2) door Zijn Zoon 

3) met Zijn zorg 

1) Even nog vooraf, heeft God dan handen? We hebben er al heel vaak over gezongen, maar God is Geest. Nee, God spréékt zo, maakt zich zo bekend in Zijn Woord, zodat we iets van Hem kunnen begrijpen.  

Je moet dus niet zeggen God heeft handen. En toch, Zijn Vaderhand draagt ons, dat mag je zo zeggen, dat betekent: Hij draagt ons.  

Wij kunnen ons dat niet anders voorstellen dan dat daar handen bij moeten zijn. God past zich aan ons aan. En dan krijg je dat woord in de Bijbel. 

Waarover, broeders en zusters, gaat Genesis 22? Gaat dat over Abraham die z’n zoon Isaäk moet gaan offeren?  

Tjonge, jonge, jonge, ‘dat is wat!’ ‘Hoe kan dat nou, hoe kan nou God zo’n bevel geven?’ ‘Is dat echt gebeurd?’ ‘Zoiets spoort toch niet, je eigen zoon…’   

NEE, daarover gaat het niet!  

Waarover gaat het in Genesis 22?  

Het gaat over de Heere GOD Die op alle momenten de leiding heeft. Het staat er gewoon, GOD stelt Abraham op de proef. God test Abraham, God overhoort Abraham, God toetst Abraham.  

Kent God Abraham dan niet? Tuurlijk wel, maar GOD wil uit Abrahams hart laten komen, wat Hij er zelf in gelegd heeft.  

Eigenlijk is dan de vraag: ‘Abraham, wat betekent nu voor jou het verbond tussen Mij en jou, wat betekent het nu dat Ik tegen jou gezegd heb: Ik ben trouw? Abraham, wat zeggen Mijn beloften jou?’ 

Want GOD, de Almachtige, is met de uitvoering van Zijn plannen hier bezig, God is soeverein, voor de kinderen iets extra’s, jullie moeten ook weten wat het woord soeverein betekent, soeverein, een woord dat moeder thuis nooit zegt.  

Maar in de Bijbel staat het wel en in de Catechismus. Het betekent: God beheerst alles, God heeft gezag over alles, heeft niets boven zich.  

Hij is de Hoogste, de Verhevenste, Hij heeft alles te zeggen, Hij heeft zeggenschap over iedereen en alles, dat noem je dan soeverein. 

Dat ziet u in Genesis 22. God Die er bóven staat. Bóven Abraham en Isaäk. Maar ook bóven www. De hele wijde wereld.  

Dan is God in Genesis 22 bezig op een manier, die kunnen wij ‘vreemd’ vinden, raar misschien, of ‘onbegrijpelijk’, dat klinkt wat vriendelijker.  

Maar hoe wij daar ook vanuit onszelf tegenaan kijken, wij hebben die Goddelijke manier te aanvaarden, ‘gewoon’ te accepteren. En te vertrouwen. God beveelt en dat is het dan. Want God is soeverein.  

Onder mensen kan het nooit op die manier gaan, de ene mens kan nooit tegen de ander zeggen: “Je doet het maar, want ik heb het gezegd”. God kan dat wel, Hij staat er boven, wij hebben dat, ik zeg het nog een keer, ‘gewoon’ te accepteren.  

Maar ‘Gewoon’? Wat kan het ontzettend moeilijk zijn. Om te accepteren dat en hoe God de leiding heeft. Hoe God je leven en het leven van de mensen om je heen leidt. 

ZONDAG 10, broeders en zusters, is ónze belijdenis, opdat wij niet op een menselijk manier tegen de dingen aan kijken.  

En vergeet niet, Abraham wist van te voren niet wat Gods bedoeling was. Daarin zijn we te vergelijken met Abraham.  

Zo vaak weten wij niet, waarom God de dingen doet. En niet alleen op hetzelfde moment, maar ook later, geeft God daar ons geen inzicht over, het blijven in ons eigen leven heel vaak raadsels, ’waarom?’ Maar als je dan als mens tegen de dingen aan gaat kijken, dan kun je God zomaar kwijt raken. 

Ik had gisteren een bestelling gepleegd en die werd bij huis gebracht, een bestelling via www.  

En toen zei degene die dat bracht ‘goed weekend’. Ik zei: ‘dat weekend is bijna voorbij want zaterdag is de laatste dag van de week dus dat is nog maar paar uur’.  

Hij keek me aan, hij zei, ‘u bent zeker christen’.  

‘Ja’, zei ik, ‘ik ben christen’.  

‘Nou daar moet ik niks meer van hebben. Want de manier waarop mijn vader uit het leven gekomen is. U zegt toch dat God gaat over leven en dood, hè?’  

‘Ja, dat zeg ik zeker’.  

‘Nou van mij hoeft het niet meer, het is voor mij afgedaan’. 

Menselijk naar de dingen kijken, menselijk tegen de dingen aanbotsen, wat kan het dan zomaar gebeuren, dat je eigenlijk niet eens God kwijt raakt maar God weg doet, aan de kant duwt.  

Ik zeg: ‘nou ik heb ik mijn leven ook wel het een en ander meegemaakt, en ik ben juist blij dat God boven alles staat’.  

Ik heb niet gezegd: ‘soeverein’, dat is natuurlijk een te moeilijk woord, maar wel: ‘God bestuurt alles, en wat is dat voor mij een troost’. Hij moest verder aan het werk, dus het gesprek was over.  

Maar daar zie je, als u Gods voorzienigheid, met die woorden van ZONDAG 10 op grond van het Woord van God zelf, belijdt, broeders en zusters, dan krijg je houvast.  

Dan zie je bijvoorbeeld in Genesis 22, maar ook in de rest van de Bijbel: het gaat om Zijn plan, Zijn raad.  

Het gaat om Zijn regeren, Zijn zorgen, Zijn bewaren, Zijn dragen, Zijn brengen naar Zijn doel. Het gaat om Zijn handen waarin Zijn kinderen veilig zijn.  

Híj, die boven alles staat, Hij de Soevereine, is er met Zijn almachtige kracht. Machtig en krachtig over álles! En er gaat niets buiten Hem.  

Zijn macht en kracht begint al met de schepping, ongelooflijk wat een macht van God! En dat gaat door in het bewaren van die schepping.  

Zijn kracht – het is genoeg voor al die dingen die de Catechismus noemt.  

Loof en gras, wonderlijke tijd, het voorjaar, dingen zien bloeien het heeft alles te maken met de macht en kracht van God.  

Regen en droogte, grondwater peil nog lang niet hoog genoeg. Gods macht en kracht, die droogte van vorig / dit jaar.  

Maar ook dat ons lichaam en onze geest kunnen functioneren, uw gehoor, dat u hier zit, dat u kunt luisteren, het heeft alles te maken met die alomtegenwoordige kracht van God! 

En ook voor wat betreft de techniek en wat daarmee te maken heeft. Je kunt zeggen, ik vertrouw op de man in de garage die aan mijn auto werkt. – Dat is vaak het beste om dat te doen. Want als je die man niet zou vertrouwen zou je niet in die auto durven rijden…  

Maar het gaat veel verder als je zegt: ‘ik vertrouw op God’. Want die man in de garage kan ook wat fout doen.   

De Heere, al die techniek, alles wat met techniek te maken heeft, zwaartekracht, van het kleinste van de atomen, en wat daar binnenin zit, allerkleinste tot het grootste. Waarom blijft een atoom in mekaar, door mekaar heen zweven, ionen, protonen, neutronen, waarom gaat dat allemaal goed?  

Gods alomtegenwoordige kracht, die zonder onderbreking alles stuurt, zoals Hij het heeft bepaald.  

Die God test Abraham: ‘Abraham, hoe ben jij nu Mijn kind? Vertrouw je echt op Mij, vertrouw je op Mijn kracht?’  

Of dat nu de ingrijpende dingen in ons leven zijn, of de heel kleine dingen, waar je niet eens over nadenkt. Hij staat er boven. Hij regeert ze.  

We denken er vaak aan bij een geboorte, en dan zeggen we terecht het leven een geschenk van God.  

We denken er ook aan bij het sterven, en bij ernstige ziekte, een ongeluk, dat noemen we dan van die grote dingen.  

Maar ook die kleine dingen, heel ons leven, het is bij de kinderen van de Heere nooit zo dat ze zouden kunnen zeggen: ‘geluk hebben, mazzel of, pech’. Nee God regeert.  

Hij die alle sterren in Zijn hand houdt. Dat vind ik altijd bij ZONDAG 9 en 10 één van de meest bijzondere dingen, Youtube staat er vol mee, als je een klein stukje ziet van die enorme kosmos van de sterrenwereld.  

Ongelooflijk. Afstanden die niet voor te stellen zijn. Het aantal sterren dat je je niet kunt indenken. 

Mijn Vader in de Hemel houdt dat alles in de Hand.  

En die Vader, die draagt ook het leven van Zijn kinderen, met alles erop en eraan.  

Morgen kunnen wij onszelf ook niet redden.   

En overmorgen hebben wij God ook nodig, het is nooit zo dat wíj ons leven voor elkaar hebben en houden. 

Nee, het is, broeders en zusters, oud en jong. Het is: soeverein, ‘www’! 

2) En dat doet Hij, dat is het 2e punt. God, mijn Vader,  
    houdt de hele wereld in Zijn handen, door Zijn Zoon.  

ZONDAG 10 schakelt als het ware terug naar ZONDAG 9.  Want ‘Vaderhand’ dat stond er immers, dat Hij met Zijn Vader hand er voor ons wil zijn.  

Dat betekent van (denk aan: Hij is uw Vader dankzij Jezus Christus): Gods liefde en Gods kracht, hebben alles met elkaar te maken.  

Zeg het maar anders, Gods hand heeft alles met Gods hart te maken. Hij is BarmHARTig en als Barmhartig God houdt Hij je bij de hand, tilt Hij je als het ware door het leven heen, draagt Hij je en brengt hij je de toekomst tegemoet. 

En je mag het nog sterker zeggen: uiteindelijk brengt Hij je de toekomst binnen. Op Zijn tijd. 

‘Abraham!’  

‘Ja Heere’.  

‘Abraham, je moet je zoon offeren!’.  

En Abraham gaat.  

En wij horen niks, over hoe hij en Isaäk zich voelen. Telkens weer, geeft de Bijbel feiten.  

Wij kunnen daar over prakkiseren, en dat komt ook bijna automatisch in deze tijd bij ons boven, hoe zou Abraham die laatste dag gelopen hebben daar naar die bergen toe?  

Het moet voor hem ook wel heel zwaar geweest zijn, zou hij dat wel aan gekund hebben? Ja, hij kan het wel aan, want hij loopt door, maar…  

Nee, de Bijbel geeft de feiten weer.  

God beveelt, Abraham doet. Abraham gehoorzaamt in geloof. Abraham weet van te voren, want dat heeft hij in de loop van z’n leven al vaker geconstateerd: ‘als God spreekt, dan weet je waar je aan toe bent’.  

Dat is al begonnen in Genesis 12: ‘Abraham, ga weg van waar je nou bent, ga naar het land dat Ik je wijzen zal’.  

Toen wist Abraham nog niet welk land dat was. Maar hij moest al wel aan de loop.  

Dat ging niet zo geweldig hard, want ze hadden kudden bij zich. Dat ging maar met een paar kilometers per dag, dus daar gingen jaren overheen.  

Maar Abraham ging, want de Heere had gesproken. 

En dan komen daar die andere beloften. ‘In jouw nageslacht zullen alle volken gezegend worden’. God belooft en als God belooft, dan komt dat zonder enige twijfel, dan staat dat helemaal vast.  

Vast staat dus ook, en dat weet Abraham wel, dat Isaak de zoon is, via wie de Redder zal komen. God is met Abraham onderweg naar de Christus, via Izaäk.  

Dat is beloofd en dat staat dus vast. Dat zal hoe dan ook doorgaan.  

‘Vader, waar is dat lam voor het brandoffer?’   

‘Ach lieve jongen, God zal Zichzelf van een offerlam voorzien’.  

Blind vertrouwen op grond van wat de Heere gesproken heeft. Maar wat een test. 

Op zo’n manier worden wij niet getest, dat kan niet. Abraham leefde een hele tijd voor het komen van de Heere Christus.  

Wij leven meer dan 2000 jaar nádat Hij gekomen is. Maar wij mogen het ‘onze vader in het geloof’, dat is Abraham immers, wij mogen het hem nazeggen.  

Nu met NT-ische woorden: ‘om Jezus Christus zal God erin voorzien, zal God ervoor zorgen’.  

Want voorzienigheid (een ouderwets woord), zit heel dicht aan tegen, zorg. God zal ervoor zorgen.  

Waarvoor zal God zorgen? Nou moet je oppassen, want God zorgt niet voor al die dingen die wij graag willen.  

‘Ja, ik heb er nog zo om gebeden, dat ik zou slagen, ik heb er niet zoveel aan gedaan, maar ik ging heel hard bidden in die maand daarvoor, het is niet gebeurd … Nee.  

Waarvoor zal God zorgen? Voor de vervulling van al Zijn beloften! Die komen uit.  

Wij kunnen in ons leven allerlei vragen hebben en houden: ‘Waar is God nu?’ ‘Waarom grijpt God niet in, waarom doet God niks? Waarom dit en waarom dat, hoe zit het hier mee en hoe zit er daar mee?’ En bijna nooit een antwoord. 

Abraham gaat. Met Izaäk. Samen gaan ze verder. Met elke stap die ze doen, komt het offeren steeds dichterbij.  

Maar ze gaan toch verder, want vertrouwen, dat is ook: accepteren dat Vader, Die soeverein is, niet alles uitlegt. En dat ook niet hóeft te doen.  

Want aan deze opdracht is voorafgegaan Genesis 15 en 17: ‘Ik maak met jou Mijn verbond, wij horen helemaal bij elkaar, Abraham! En Ik ben in Mijn Verbond en met alles wat Ik beloof helemaal te vertrouwen!’  

Dat zien wij, wanneer wij Gods Woord horen. Dat is immers zo gegaan via Abraham en Izaäk, Moria en dan die hele Bijbel verder.  

God heeft Zijn beloften vervuld in Zijn Zoon, Jezus Christus. In Hem, de liefde van God: het offer voor ons. 

De kern bij ZONDAG 10, broeders en zusters, dat is: Uw Vader is te vertrouwen! Dat is echt waar!  

Als kinderen naar de basisschool gaan, dan komen ze soms thuis, dan hebben ze een paar maand lang de gewoonte bij alles wat mama zegt te vragen: ‘echt waar, echt waar?’ Nou mama is er gauw flauw van, en zegt: ‘nu moet je ophouden te zeuren, als ik het zeg dan is het zo!’  

Als het gaat om het Woord van de Heere, inderdaad ECHT WAAR.  

Vader weet (wij weten dat zelf niet eens), wat goed voor ons is. Hou dat bij elkaar: hand en Hart. Gods Hand, zijn leiding van uw leven, wordt geleid vanuit Zijn hart. En Zijn hart is  overvol van liefde, denk maar aan Golgotha. 

God test, God regeert en God voorziet! 

Wat heel belangrijk is bij ZONDAG 10, want wij kunnen in het algemeenheid zeggen: ‘ZONDAG 10 hoort bij de catechismus, de catechismus is onze belijdenis, dat belijden we allemaal’, maar het is ook van belang om te vragen van: ‘belijd ik dit nou écht?  Is dit mijn eigen belijdenis wat hier gezegd wordt?’  

Vraag maar eens eerlijk aan jezelf, heb je God nog nodig, God die soeverein alles regeert en bestuurt.  

Of is het in de praktijk van ons leven wel eens zo dat we het wel redelijk zonder Hem redden en dat Hij even helpen mag op het moment dat het mij niet meer lukt?  

Denk maar aan die afkorting LHBO, EHBO kennen we allemaal. ‘Eerste Hulp Bij Ongelukken’. Maar God dan als LHBO, ‘Laatste Hulp Bij Ongelukken’.  

Zoiets als: ‘ik zie het zelf niet meer zitten; Heere, wilt U even helpen?’ Dat is niet een geloof, dat is niet een gelovend leven wat uit gaat van de belijdenis van ZONDAG 10. 

Morgen, voor de meeste mensen is dat weer een werkdag, schooldag, in elk geval een andere dag dan de zondag, maar dan juist is de vraag:  ‘is God morgen echt je Vader? Op Wie je vertrouwt? Om Wie je geeft? Is Jezus Christus overmorgen echt je Redder?’  En vraag je woensdag: ‘Heilige Geest, laat mij toch gaan op het spoor van God?’  

Dat heeft alles te maken met ZONDAG 10. Niet maar op die speciale momenten alleen, maar voortdurend. 

Www. Christus kwam,  Betlehem. Golgotha. Terug naar de hemel! De Zoon van Vader, van Uw Vader bij Wie u rust mag vinden.  

Niet: ‘o, het gaat allemaal goed en het gaat allemaal aardig, wat vind ik een rust bij Hem’.  

Nee, vertrouwen. Zijn verbondstrouw staat! En als ik zo vertrouw, dan gáát het mij goed! Ook in alles waarvan mensen zeggen, wat een ellende. 

3) Tenslotte, God, onze Vader, houdt de hele wijde wereld  
    in Zijn handen, met Zijn zorg. Wij kunnen het niet allemaal zelf, wij kunnen niks zelf. Want het is Gods alomtegenwoordige en almachtige kracht.  

Het lijkt soms, alsof mensen vinden (en in hoeverre je daar zelf ook aan mee doet?), dat de hele wereld maakbaar is. Dat probleem lossen we wel op, je hebt tegenwoordig dat klimaat-gebeuren: ‘als wij er maar stevig tegen aan gaan wordt het een perfecte wereld’.  

Totdat het volgende probleem zich voordoet, want alles wat de mens doet, daar zit ook een probleem-gevolg achteraan. 

ZONDAG 10 heeft het niet over zulke dingen, of heeft het juist wel over die dingen, om te zeggen: ‘nee, de wereld maken wíj niet’.  

Het gaat er om dat U als kinderen van Vader vol vertrouwen leeft. Het betekent niet dat je er met de pet naar gooit wat betreft het milieu e.d. Maar wel vertrouwend leven, want Vader …  

De Catechismus onderscheidt dat op een prachtige manier met: geduldig bij al die tegenspoed die je kan overkomen.  

Geduldig: in de erkenning Vader is soeverein. Geduldig, dat is niet van: ‘nou ja, wat doe je er aan, je doet er niks aan, nou ja toe maar’.  

Geduldig is: ‘gelovig, blijven vertrouwen op Vader en Jezus Christus volgen’.  

Als het gaat om tegenspoed denk dan eens aan de Heere Jezus Christus, die steeds meer in de moeite kwam, maar Hij bleef zeggen: ‘Vader doet U maar naar Uw wijsheid’.  

God heeft hart voor u. God Zorgt. Beter dan wie dat ook maar zou kunnen. 

Dan weten we met mekaar ook heel goed, dat vertrouwend leven ontzettend moeilijk is. Omdat we zo vaak denken dat het allemaal onder controle is en dan opeens blijkt dat niet zo te zijn, ja en dan.  

Vertrouwend leven, met danken en bidden. ‘Heilige Geest werk toch dat vertrouwen, want ik heb het van mezelf niet!’ 

Vertrouwend verder ook: naar de toekomst toe. Dat kan ook zo moeilijk zijn, terugkijkend kan er moeite wezen, én naar de toekomst toe.  

De één vind het moeilijk wat betreft de kerk.  

‘DGK, daar heb ik nog nooit van gehoord, wat is dat eigenlijk?’  

Ja, een heel klein clubje mensen.  

Of: ‘hoe zit dat nu, dat samen opgaan met de GKN, of met iedereen die ook vertrouwt op de Heere God aan de hand van Zijn Woord en de gereformeerde belijdenissen?’  

Vertrouwend verder, ja, wel verder werken. Vertrouwend bídden en werken.  

Een ander vindt vertrouwen moeilijk om persoonlijke dingen.  

Die hoort de dominee en die hoort de diaken praten, ‘ja, dat kun je wel zeggen, vertrouwen, makkelijk praten, heb je wel eens wat meegemaakt? Je moet het zelf maar eens meemaken’.  

En het kan inderdaad best zo zijn dat iemand nog niet zoveel heeft meegemaakt.  

Maar als je zegt: ‘vertrouwend verder’, dan is dat, omdat je nazegt wat Gods Woord voorzegt.  

Gods zorg heeft niet te maken met hoe wíj tegen de dingen aankijken. Maar Gods zorg gelóóf je!  

Dan aanvaard je, dat Hij soeverein is en soeverein voorziet. Hij overziet het óók allemaal.  

Het is dat heel bekende beeld van iemand die zit te werken met naald en draad, aan een borduurwerk. Als het klaar is – aan de voorkant prachtig. Draai je het om, dan is het geen gezicht.  

Dan wordt wel eens gezegd: ‘wij zien alleen maar de achterkant. God zorgt ervoor dat de voorkant klaar komt.  

God weet alles van tevoren, en Hij weet ook waar Hij met u wil uitkomen.  

En dan mag u vertrouwen, ja u móet vertrouwen, dat Vader vast en zeker doet, wat Hij belooft.  

Dús: Zijn hand, Zijn hart. Om Zijn Zoon. Www. Vader zorgt. ’t Is goed. Goed voor Zijn kind.  

Vader!  

HIJ!  

ZIJN verbondstrouw! 

AMEN